_اين چند وقته بي خبر از همه چي و همه جا بودم.كمتر بغض كردم.كمتر فكرم درگير بوده.كمتر نگران از بين رفتن وجدان و انسانيت و اين ها بودم.كمتر گفتم چرا.كمتر تاسف خوردم و به جاش كلي اشتهام برانگيخته شده و 5 كيلو سمين شدم.بيش تر در جمع خانواده حضور داشتم . جر و بحث نكردم و آرام بودم و آرام و آرام.حال همه خوب است،من باور كردم.در يك جمله به قول دوستان دچار آنفولانزاي گوسفندي بودم!

_حتمن شده از ظاهر و قيافه ي كسي برداشتي داشته باشي كه تا مي آي باهاش هم كلام مي شي،صدا و لحن و شكل حرف زدنش بهت مي گه نوچ!اين،اون چيزي نيست كه فكرش رو مي كردي.حالا اين ها جنبه ي ظاهري قضيه اس كه نگاه ما به افراد رو تحت تاثير قرار ميده.بماند اين كه طرف در مورد چي حرف مي زنه و چه جوري فكر مي كنه و باقي قضايا.حالا تصور كنيد اين جا توي وبلاگستان كه سرو كار ما نه با قيافه ي آدم هاس،نه شكل لباس پوشيدنشون،نه صدا و لحن حرف زدنشون،بلكه بيش تر با افكار و عقايد و علايق آدم ها،آن هم به شكل نوشته سر و كار داريم،آن هم تا آنجايي كه خودشان اجازه مي دهند،چقدر برداشت ها به واقعيت نزديكه؟چقدر منِ دنياي مجازيم به منِ دنياي واقعي،كه از جنس پوست و گوشتم نه حرف و كلمه،مي آد؟اصلن برداشتي كه از من دنياي واقعيم مي شه نزديك تره به باطن و درونم يا من مجازي؟كسي كه منِ از جنس پوست و گوشت رو ديده و مثلن ميشناسه،با ديدن منِ از جنس حرف و كلمه،با خودش ميگه اين اون كسي نيست كه من فكر مي كردم؟ و يا برعكس كسي كه من مجازي رو خونده چي؟
گاهي فكر مي كنم اي كاش آدم هاي دنياي واقعيم،من از جنس حرف و كلمه هم داشتن!

_يك مدتي هست بدجوري تو نخ لهجه هام.تفاوت لهجه ها.جزء تفريحات سالمم اين شده كه گوش بدم،از رو لهجه ي آدم ها،بفهمم اهل كجان و كدوم شهر.انقدر گير دادم به لهجه ي مردم كه حرف زدن خودمم يادم رفته.حرف مي زنم با معجوني از لهجه ي اصفهاني و تبريزي.چه شود!

_مي خوام برم شناسنامه المثني بگيرم.به همفكري شما نيازمنديم.لطفن از بين اين اسامي كه در زير مي بينيد،يكي رو پيشنهاد بديد و اگر اسمي غير از اين ها به ذهنتون رسيد،دريغ نفرمايد.
ثمينه،گل ثمين،نازنين ثمين،ثمين بانو،ثمين خاتون،ثمين الزمان،ثمين ناز...