فقط خشك‎ها را سوزانديم كه دود ترها خفه‎مان نكند!

جوري ميگم چي؟!كه انگار چيزي به اسم وبلاگ نشنيدم تا حالا.برا همين ثنا مجبور مي‎شه خيلي خوب و دقيق،حتا بهتر از تعريفي كه بلاگفا داده،توضيح بده كه وبلاگ كيه؟!همين كم بود.وبلاگ نوشتن خواهر عزيز.چنان ذوق زده است واسه تصميمش كه من نمي‎دونم چي بگم...حالا من چي كار كنم؟!

ايستگاه دانشكده هنر،چند نفر با بوم‎هاي بزرگ نقاشي،سوار سرويس شدن.همون‎هايي بودن كه چند روز پيش،صبح اينقدر سرو صدا راه انداختن و بلند بلند ‎خنديدن و هي شوخي ‎كردن با هم،كه موقع پياده شدن،همه هاج و واج مونده بوديم كه اين همه انرژي و خوشحالي از كجا اومده صبح به اين زودي.آن هم در ايام امتحانات.يك آن حسودي‎مان شد.هم آن روز.هم امروز.و بيش‎تر امروز.

دست‎هام يخ يخه،صورتم داغ داغ.چشم‎هام خيس خيسه،گلوم خشك خشك.

آدم اگه يه خورده تيز باشه،مي تونه اين روزها كلي به گستره‎ي اطلاعاتش اضافه كنه.مثلن من تا همين چند وقت پيش نمي‎دونستم مماشات يعني چي.شكر خدا اينقدر تكرار شد تو نوشته‎ها و مصاحبه‎ها(+) كه ياد گرفتم!

---

پي‎نوشت:دوست ندارم تو آرشيو وبلاگم ترتيب ماه‎ها بهم بخوره.ترتيبي كه از مرداد87 به بعد حفظش كردم.فقط همين!